Rodzaje zapięć kolczyków

Rodzaje zapięć kolczyków i ich wygoda na co dzień

Nawet niewielki kolczyk potrafi przeszkadzać, jeśli trzpień uciska za uchem. Wiszący model może natomiast wysunąć się podczas zdejmowania szalika. Właśnie dlatego przed zakupem trzeba obejrzeć nie tylko przód kolczyka, lecz także jego zapięcie. Sztyft, bigiel i mechanizm angielski różnią się sposobem zakładania oraz tym, jak trzymają się ucha.

Sztyft i baranek przy kolczykach blisko ucha

Sztyft to trzpień przechodzący przez przekłute ucho. Od tyłu mocuje się na nim zatyczkę, zwaną barankiem. Taka konstrukcja występuje często w małych kolczykach, które przylegają do płatka ucha. Przy oglądaniu kolczyków warto sprawdzić, czy baranek nie zsuwa się zbyt łatwo, ale też czy nie trzeba wciskać go tak mocno, że uciska ucho.

Znaczenie ma długość trzpienia. Gdy jest zbyt długi, może przeszkadzać pod słuchawkami albo przy zakładaniu czapki. Baranek da się zgubić, dlatego wygodnie mieć zapasową zatyczkę dopasowaną do danego modelu. W kolczykach z gwintowanym trzpieniem spotyka się również nakręcane zapięcie. Zamyka się je inaczej niż zwykły baranek, co warto przećwiczyć przed wyjściem z salonu.

Jak działa zapięcie angielskie

Zapięcie angielskie ma ruchomy element, który domyka się za uchem. Po zamknięciu mechanizm powinien wydać dźwięk kliknięcia oraz trzymać się stabilnie, bez wyczuwalnego luzu. Spotyka się go w mniejszych kołach i w kolczykach wiszących. Osobie, która codziennie zakłada biżuterię, może odpowiadać to, że nie musi osobno szukać niewielkiej zatyczki.

Warto jednak sprawdzić konkretną parę, a nie polegać na samej nazwie zapięcia. Ruchomy element powinien zamykać się bez użycia siły i nie dociskać płatka.

Bigiel otwarty i zamknięty

Bigiel ma kształt haczyka. W wariancie otwartym kolczyk łatwo wsunąć do ucha, lecz haczyk nie ma własnego zamknięcia. Jeżeli ozdoba często zahacza o włosy, kaptur albo szalik, ryzyko jej zsunięcia rośnie. Niektóre osoby zakładają na końcówkę małą silikonową zatyczkę. Bigiel zamknięty ma dodatkowy element zabezpieczający, którego działanie trzeba sprawdzić tak samo jak w każdym innym zapięciu.

  • Srebrne kolczyki z perłą i cyrkoniami
  • Srebrne wiszące długie kolczyki

W opisach sklepów podobne konstrukcje bywają nazywane „uszkami”. Nazwa nie zawsze wystarczy do rozpoznania mechanizmu. Jeśli na karcie produktu widać kolczyk wyłącznie od przodu, dobrze poprosić o zdjęcie boku lub tyłu. Pozwala to ustalić, czy haczyk jest otwarty  czy zamknięty. Gdy zapięcie po pewnym czasie się poluzuje, jego naprawę lepiej skonsultować z jubilerem. Doginanie cienkiego elementu na własną rękę może go uszkodzić.

Koła i klipsy to odrębne przypadki

Koło opisuje kształt kolczyka, nie typ zapięcia. Jedno zamyka się cienkim trzpieniem wsuwanym w rurkę, inne ma zawias z zatrzaskiem, jeszcze inne mechanizm angielski. Przy małych kołach dobrze sprawdzić, czy końcówka trafia w otwór bez wyginania obręczy. Zapięcie powinno się domykać pewnie, ale nie wymagać szarpania przy zdejmowaniu.

Klipsy pozwalają nosić kolczyki bez przekłutych uszu. Tu decyduje docisk: zbyt słaby sprzyja zsuwaniu, zbyt mocny szybko staje się nieprzyjemny. Jeśli jest taka możliwość, dobrze potrzymać klips przez chwilę na uchu. Krótka próba mówi więcej o wygodzie niż samo zdjęcie produktu.

Na co spojrzeć przed zakupem kolczyków

Przy zakupie stacjonarnym najlepiej sprawdzić działanie zapięcia w obu kolczykach. Mechanizmy powinny pracować podobnie, bez wyraźnego luzu. Przy zakupie przez internet potrzebne są zdjęcia z tyłu i informacja o rodzaju zapięcia. Pomocne są też wymiary oraz masa, zwłaszcza w przypadku długich modeli.

Sztyft sprawdzi się, jeśli zależy na małej ozdobie blisko ucha. Osoba wybierająca wiszące kolczyki i nosząca często szalik może preferować domykany bigiel albo zapięcie angielskie. Przeglądając złote kolczyki czy srebrne kolczyki, warto porównać pary o podobnej wielkości. Wtedy łatwiej zauważyć, jak zmiana zapięcia wpływa na sposób ich noszenia.

Przewijanie do góry